Görevin nerede olduğunu bilir.
Mission event journal, checkpoint, pause/resume, recovery sınıflandırması ve post-run history ile uzun süreli işlerin durumunu tek bir sohbet oturumundan bağımsız tutar.
Prometheus, tek bir modele bağlanan bir sohbet arayüzü olarak değil; görevleri uzun süre boyunca sürdürebilen, proje bağlamını koruyan, kararlarını kayda alan ve kod değişikliklerini denetimli sınırlar içinde uygulayabilen kişisel bir yapay zekâ sistemi olarak gelişiyor. Pandora ise bu sistemin mobil taraftaki erişim ve kontrol katmanı.
Bir modelden iyi cevap almak başka şey; o modelin gerçek bir işi saatler, günler ve farklı oturumlar boyunca güvenilir biçimde yürütebilmesi başka.
Prometheus’u geliştirirken odaklandığım temel problem buydu. Bir görev yarıda kaldığında nereden devam edeceği, daha önce hangi kararların alındığı, hangi dosyalara dokunabileceği, bir değişikliğin gerçekten onaylanıp onaylanmadığı ve hata sonrası sistemin ne yapacağı modelin hafızasına veya tek bir sohbet geçmişine bırakılamaz.
Bu yüzden Prometheus’un çekirdeği yalnızca “prompt gönder → cevap al” akışından oluşmuyor. Görev yaşam döngüsü, kalıcı olay günlüğü, checkpoint ve recovery, karar hafızası, proje workspace’i, repository haritası, güvenli patch zinciri, insan onayları ve doğrulanabilir execution receipt’leri ayrı sistem bileşenleri olarak ele alınıyor.
Mission event journal, checkpoint, pause/resume, recovery sınıflandırması ve post-run history ile uzun süreli işlerin durumunu tek bir sohbet oturumundan bağımsız tutar.
Project workspace, context bounds, repository map ve decision memory; modelin hangi proje üzerinde, hangi sınırlar içinde ve hangi geçmiş kararlarla çalıştığını belirler.
Scope lock, Safe Patch Plan, preview/approval binding, structural patch compiler ve Safe Patch Executor üzerinden değişiklik önce tanımlanır, sınırlandırılır, doğrulanır ve ancak sonra uygulanır.
Immutable execution receipts, project ledger ve görev geçmişi; gerçekleştirilen işlemleri yeniden oynatılabilir, karşılaştırılabilir ve denetlenebilir kayıtlar halinde saklar.
Model orkestrasyonu, farklı yetenekleri tek bir sağlayıcıya kilitlemek yerine göreve uygun model seçimini mümkün kılacak şekilde tasarlanıyor; yerel ve uzak modeller aynı mimari içinde yer alabiliyor.
Öneri, kanıt çözümleme, candidate materialization, izole değerlendirme, insan karar kapısı, approved patch binding, promotion, post-verification ve yerel Git entegrasyonu ayrı otoritelerle birbirine bağlanıyor.
Prometheus’ta “task” sadece bir model çağrısı değil; başlatılan, ilerleyen, durabilen, hata alabilen, toparlanan ve sonunda geriye dönük incelenebilen bir yaşam döngüsü.
Pandora, Prometheus’un telefondan erişilen ayrı bir mobil yüzü; yalnızca sohbet ekranı değil, görevleri uzaktan takip ve kontrol etme katmanı.
Pairing ve device-session yapısı, telefondaki istemcinin Prometheus’a kimlik doğrulanmış bir oturum üzerinden bağlanmasını sağlıyor.
Mobil istemci doğrudan Prometheus ile metin tabanlı iletişim kurabiliyor; mobil erişim ayrı bir güvenlik sınırı olarak ele alınıyor.
Projeye bağlı görevlerin telefondan başlatılması, durumlarının görülmesi ve gerekli approval adımlarının mobil taraftan yönetilmesi hedeflenen akışın parçası.
Bağlantı koptuğunda mobil işlemlerin kaybolmaması için offline queue ve idempotent reconnect davranışı geliştirildi.
Bu bölüm Prometheus’u “AI assistant” etiketinin altından çıkarıp gerçek sistem sınırlarına ayırıyor. Buradaki temel fikir, model davranışı ile sistem otoritesini birbirinden ayırmak: model önerebilir, planlayabilir ve reasoning yapabilir; fakat hangi değişikliğin geçerli olduğu, hangi artifact’ın onaylandığı ve hangi adımın uygulanabileceği ayrı, deterministik sözleşmelerle belirlenir.
Görev durumu ephemeral bellekte tutulmak yerine canonical event journal üzerinden türetiliyor. Checkpoint, pause/resume, recovery ve history aynı mission kimliği etrafında kalıcı evidence üretir.
Modelin dosya sistemine “genel erişimi” yokmuş gibi düşünülüyor. Project Workspace runtime scope’u bağlar; Repository Map mevcut yapıyı canonical bir modele çevirir; Context Bounds ve Scope Lock çalışma sırasında hangi bilginin ve hangi path’lerin yetkili olduğunu belirler.
Bir modelin oluşturduğu değişiklik metni doğrudan kaynak koda uygulanmıyor. Önce canonical Safe Patch Plan oluşturuluyor; preview, approval ve payload birbirine bağlanıyor; structural compiler exact target’ları çıkarıyor; SafePatchExecutor yalnız yetkili planı uyguluyor.
Self-development akışı öneriden başlayıp kanıt çözümleme, candidate üretimi, izole evaluation, insan kararı, exact approved patch binding, promotion execution, post-promotion verification ve yerel Git entegrasyonuna kadar zincirleniyor.
“Evaluation başarılı” olması mutation yetkisi anlamına gelmiyor. “İnsan onayladı” olması da herhangi bir patch’in uygulanabileceği anlamına gelmiyor. Approval, artifact identity, payload, verification ve execution claim aynı exact chain üzerinde doğrulanıyor.
Prometheus’un hedefi tek bir “en iyi model” seçmek değil. Model registry ve capability-based routing ile rutin işler yerel/ucuz modellere, daha ağır reasoning işleri daha güçlü modellere yönlendirilebilir; zamanla gerçek görev sonuçları routing kararlarına veri sağlayabilir.
Görevin hangi proje ve hangi geçmiş bağlam üzerinde çalıştığını belirler.
Değişikliğin nereye, hangi sınırlar içinde ve hangi payload ile yapılabileceğini canonical artifact’a dönüştürür.
İnsan onayının tam olarak hangi plan ve değişiklik görüntüsüne ait olduğunu sabitler.
Mutation başlamadan önce kalıcı claim bırakır; uygulanacak değişiklik exact binding zincirine yeniden doğrulanır.
Uygulama sonrası gerçek postimage’ın onaylanmış durumla eşleştiğini bağımsız evidence olarak kaydeder.
Git-visible change set yeniden doğrulanır; yalnız explicit-path staging ve fast-forward local main entegrasyonu yapılır. Remote publication ayrı tutulur.
Mission lifecycle, recovery, workspace/context, repository map, decision memory, safe patching, approval ve supervised promotion/integration katmanları mevcut.
Pairing, authenticated chat, Project Run, approvals ve offline/reconnect tabanı var; remote access hardening ve voice finalization devam ediyor.
Model orchestration ve capability-based routing çekirdeğin üzerinde ayrı bir katman olarak gelişiyor.
Core self-development ve local Git entegrasyon zincirinden sonra sıradaki büyük ürün katmanı Prometheus Native Command Center.